-----'s profileDon't Say Goodbye 我还不想离开...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    ความรักที่ไม่ได้รับการตอบกลับ


    คนบางคนสามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคนที่รัก

    กล้าที่จะมอบหัวใจทั้งดวงให้ใครบางคน.........สุดที่รักของฉัน

    หัวใจที่หยิบยื่นให้...............อีกฝ่ายรับไว้แต่ไม่ได้ใส่ใจ 

    เพียงแต่เหลียวมองดูหัวใจพองโตดวงนั้นแล้วปล่อยทิ้งไว้ก่อนเดินจากมา

    หัวใจถูกปล่อยร่วงลงกระแทกพื้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ

    เจ้าของหัวใจเก็บเศษเสี้ยวหัวใจมาประกอบใหม่อีกครั้ง

    ....หัวใจดวงเดิมแต่มีรอยร้าว   บอบช้ำ   แต่ทว่าความรักยังมีเต็มเปี่ยมล้นใจ

    หัวใจดวงเดิมถูกหยิบยื่นให้อีกครั้ง  ซ้ำแล้ว  ซ้ำเล่า

    ทุก ๆ อย่างก็ยังคงเหมือนเดิม   หัวใจดวงเดิมที่ถูกทิ้งจนแตกสลาย

    ได้ถูกประกอบใหม่อีกครั้ง  แต่ทว่ารอยร้าวที่มีอยู่ทั่วหัวใจไม่สามารถลบได้เลย

    หัวใจถูกประกอบใหม่  แต่รอยร้าวยังคงเหมือนเดิม.....

    ความรักออกแบบได้ยาก   คนที่เรารักอาจไม่ได้รักเรา  

    ส่วนคนที่รักเราอาจไม่ใช่คนที่ใจเราต้องการ

      

       ปล.ที่เขียนเรื่องนี้เพราะนึกขึ้นได้ว่า...

            ความรักบางทีก็ไม่มีเสียงตอบรับจากหัวใจที่เรียกไป

            ...เพราะว่ารักเกิดมาเพื่อให้และภูมิใจแม้ไม่ได้รับคืน...

     

    365 วันของคำว่าความรัก

     
    เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
    เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา ดินแตกระแหง
    แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
    เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?


    alt

    .. วันที่ 1
    เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..รอคอยวันที่มันจะเติบโต
    เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำ จนล้นกระถาง..

    .. วันที่ 2
    เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
    เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไปจึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู


    ..วันที่ 3
    เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
    มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
    เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง
    และ..รอ


    .. วันที่ 4
    มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่
    แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก
    เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด


    ... วันที่ 30
    เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน..
    ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง
    ไม่มีอะไรออกมาจากเมล็ดพืชอีก..


    .. วันที่ 180
    ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก


    ... วันที่ 250
    เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น


    .. วันที่ 251
    เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง


    .. วันที่ 252
    เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้
    มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ


    .. วันที่ 300
    การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม..
    และที่น่าประหลาดใจคือ
    เมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ
    เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง


    .. วันที่ 340
    เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง

    เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะกลายเป็นอะไรต่อไป..เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด

    เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด


    .. วันที่ 365
    เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูปหัวใจอีกแล้ว
    ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!!
    ..แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้
    เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง
    เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ
    เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......


    *คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะไร*

    เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก
    เธอเรียนรู้ว่า

    - เมื่อเธอรดน้ำมากๆ ไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว
    มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง

    -การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป

    -การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย

    -ถึงเรายอมรับที่จะสูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้

    - ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

    -การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น

    คุณล่ะใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในความรัก
    "ความรัก" ไม่มีข้อปฏิบัติที่ตายตัว
    แต่ละคนจึงต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง ตามวิธีที่แตกต่างกัน....

    21 แล้ว

     
    อ๊ากกกกก!!!!! ><
     
    ถึงวันเกิดแล้ววันนี้..10..,มกราคุม {คุม = คม , คม = คุม}
     
    My BiRthDay aNd mY Friends
     
    วันนี้เป็นวันเกิดเรา ซึ่งมีเพื่อนๆ หลายคนที่จำได้
    รวมถึงหลายคนที่ยัดเยียดให้จำได้ 
    และเพื่อนๆ อีกหลายคนที่เคยจำได้ แต่ปีนี้กลับลืม แต่ก้อไม่เป็นไรหรอก
    เพราะว่าชินแล้วอะ แต่บางคนก็หลงวันซะงั้น (กรรม)
    แต่วันเกิดปีนี้ไม่มีไรมาก ตื่นนอนมาก้อไปทำlab phartech
    ตามมาติดๆด้วย lab assay ต่อในตอนบ่าย 
    ส่วนเรื่องของขวัญวันเกิด ก็คงไม่มีอะไรดีเท่ากับ...เอ้อความลับนะ
    แต่ยังไงก้อขอบคุณทุกคน
    ที่โทรมาbirthday และส่งmessage มานะ
    รวมถึงเพื่อนนสุดที่ร้ากกกก
    ที่ทำพิธีมอบคอลเลคชั่นคิตตี้มาให้รวมกับเพื่อนของมันในปีที่แล้ว
    จะบอกว่าปีนี้อายุ21แล้ว เลขสวยดีนะ 
    สุดท้ายอยากบอกว่ารักนะ กิ๊ฟซี่ โบว์อัน เฟิร์น ป๊อปบร้าๆๆ
    bunnyๆๆๆ ตี๋ อุ๋ย และอีกหลายๆๆๆๆคน
    รวมถึงพี่ข้างๆรั้วเราด้วย เขิลแฮะ
     
         
     
    ThAnk you My FriEndS And My FaMily
    HoPe BesT WiSh To mE 
     HaPPy iN My LifE aNd My LoVe...
     
     
     
     
     

    วันว่างๆๆๆๆ

     

    วันนี้ก้อเปงวันทำมะดาอีกวันที่นู๋น้อยโดเรมี เบื่อๆ เซงๆ กับวันว่างงงงงง

    ไม่รุมานจาว่างอารัยนักหนา ทีช่วงสอบอย่างงี้ เวลานอนยังไม่มีเร้ยยยย

    ว่าจะอัพอาไรที่มันเปงสาระหน่อย ( blog นี้มีด้วยหรอ -’’- )

    ก้อเลยไม่ทำมันและ เยยเปลี่ยนเปงทำไรไร้สาระเหมือนเดิม (กุว่าแย้ว)

    เซง ๆ เยยนั่งแต่งนู่นแต่งนี่เล่นๆ ขำๆ (หรอไม่ขำหว่า) ลองอ่านกันดูนะ

    ให้กับเพื่อนๆ ที่หลงเข้ามาอ่านละกันจร้า